قادر تمیمی

سه‌شنبه  ۲۱ ارديبهشت ۱٣٨۹ -  ۱۱ می ۲۰۱۰

اول ماه مه امسال، جمعی از ایرانیان در پاریس تجربه دیگری را به نمایش گذاشتند. برای برگزاری راهپیمائی در روز اول ماه مه، چند ده تن از فعالین سیاسی و اجتماعی در تاریخ 25 آوریل گردهم آمدند تا راهکاری بیآبند که ضمن بزرگداشت روز جهانی کارگر و پشتیبانی از مطالبات کارگران ایران، پیشبرد سیاست بسیج حداکثر نیرو در دفاع از دمکراسی و علیه استبداد را عملی کنند.

«ایران سبز و آباد     بمب اتم نمی‌خواد»

محمود بهنام
«ایران سبز و آباد، بمب اتم نمی‌خواد!»، یکی از شعارهائی بود که در تظاهرات اعتراضی مردم، در روز ۱۳ آبان سال گذشته، در خیابان‌های تهران طنین‌انداز شد. با این شعار کوتاه، نه تنها یکی از موارد اعتراضی مردم علیه رژیم حاکم علنأ مطرح گردید، بلکه یکی از «تابو»های بزرگ سیاسی هم که طی سالیان به وسیله همین رژیم بر جامعه ما تحمیل شده بود، به صورتی عریان و آشکار، در خیابان‌ها شکست.

روز 3 مه  روز جهانی آزادی مطبوعات است

دوشنبه  ۱٣ ارديبهشت ۱٣٨۹ -  ٣ می ۲۰۱۰
تبجا - جنبش جمهوری خواهان دموکرات لائیک ایران- هانوفر
                                                   
درچنین روزی برای مردم میهن ما و برای بسیاری از مردم جهان کنونی، هنوز این کلام زیبا و پرارزش نه تنها نمود خارجی ندارد که درست ضد آن حاکم بر سرنوشت مردم این بخش از جهان است.

دوشنبه  ۱٣ ارديبهشت ۱٣٨۹ -  ٣ می ۲۰۱۰
ندا حقیقت
روز جهانی آزادی مطبوعات درحالی برگزار می شود که به گزارش گزارشگران بدون مرز، جمهوری اسلامی بزرگترین زندان برای خبرنگاران است.
بر اساس گزارش پایگاه اینترنتی انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران در حال حاضر 47 خبرنگار در زندانهای جمهوری اسلامی هستند.

فدراسیون بین المللی روزنامه نگاران و گزارشگران بدون مرز
دوشنبه  ۱٣ ارديبهشت ۱٣٨۹ -  ٣ می ۲۰۱۰

فدراسیون بین المللی روزنامه نگاران از اعضا خواسته با ارسال کارت پستال الکترونیک از آقای احمدی نژاد بخواهند روزنامه نگاران زندانی را آزاد کند فدراسیون بین المللی روزنامه نگاران و گزارشگران بدون مرز که دو سازمان عمده بین المللی مدافع حقوق روزنامه نگاران هستند، بار دیگر از محدودیت رسانه ها در ایران و ادامه فشار دولت بر کارکنان آن انتقاد کرده اند.

امین بیات
شنبه 11 اردیبهشت 1389 – 1 می 2010

با پیدایش مناسبات سرمایه داری,طبقه ی نوینی پا به عرصه ی سیاسی تاریخ گذاشت که مجبور بود و هست که برای تامین حد اقل مخارج زندگی خود و خانواده اش,نیروی کار خود را عرضه کند و آنرا به سرمایه داران و صاحبان کارگاهها بفروشد وازآنها در مقابل نیروی کار خود مزد دریافت کند  . کارگر با پولی که دریافت میکند یعنی نیروی کارش را در کارگاه باز تولید میکند.